درباره ما

تاسیان مجله ی ادبیات دراماتیک معاصر فارسی است که هر ماهه به صورت الکترونیکی منتشر می شود. دفتر مرکزی این مجله در کشور کانادا و در شهر ادمونتون قرار دارد. این مجله در ابتدای کار خود، بر ادبیات معاصر فارسی تمرکز داشت و کارهایی در ژانرهای ادبی مختلف از جمله نمایشنامه، داستان و شعر چاپ می کرد. اما مشاهده ای کوچک و امتحانی مختصر کافی بود تا مشخص شود که تا چه اندازه در حوزه ی ادبیات دراماتیک، زبان فارسی از نبود مرجعی، حتا کوچک و خلاصه رنج می برد. از آنجایی که دست اندرکارانِ این مجله خود از مشغولان و محصلان و فارغ التحصیلانِ تئاتر بوده و هستند، تحریریه ی تاسیان تصمیم به تغییر شیوه و سیاست های کلی گرفت، و نام و نشان و دغدغه ی مجله را به صورت اختصاصی به حوزه ی تئاتر و ادبیات نمایشی تغییر داد

ماهنامه ی تاسیان بنا بر این دارد که در هر شماره با پرونده ای اختصاصی در زمینه ی ادبیات دراماتیک، مجموعه ای از نمایشنامه ها را در کنار هم برای خواننده ی علاقه‌مند آماده کند. آثار چاپ شده در هر شماره بر اساسی در کنار هم قرار خواهند گرفت؛ این نقطه‌ی همگرایی گاه محتوایی و گاه غیر محتوایی است. سعی در این است که این نقاط مشترک برآمده از نگاهی فراتر و متفاوت تر از چهارچوب های تکراری و دستمالی شده و کهنه ی مخصوصِ مجموعه های ادبیِ سنتی باشد. معتقدیم که مخاطب ادبیات نمایشی نگاهی تخصصی‌تر از مخاطبانِ گونه های عامیانه‌تر ادبیات، چون شعر و داستان کوتاه و رمان، دارد و در نتیجه نگاهی حساس‌تر و باریک بین تر به چگونه‌گیِ کنار هم نشستنِ نمایشنامه ها در یک مجموعه. این خود چیزی ست که ادبیات نمایشی، و درست تر از آن، نمایشنامه برای مدت مدیدی از داشتن‌اش محروم بوده است.

دلیل دیگر که ما را بر آن داشت که به ادبیات نمایشی بپردازیم، مهجور ماندنِ این گونه ی ادبی در صنعت و بازار چاپ در زمینه ی ادبیات است؛ تولید در این گونه ی ادبی حتمن کم‌تر و کند‌تر از گونه های دیگر نیست، و آثار درخشان و قابل تامل آن هم بی شک متناسب است با گزیده شده های دیگر گونه ها؛ آن دسته از آثار که البته نه بی مشکل و به راحتی، اما به تناوب آسان تر از نمایشنامه ها به چاپ می رسند. این نکته تاثیر مستقیمی دارد در شناخته شدن و خوانده شدن و نقد شدن نویسنده ی ادبیات دراماتیک که همواره از سویی ناشناخته‌ و گوشه‌گیر بوده است ، و از سوی دیگر وابسته‌ به هنر اجرا بروی صحنه که لاجرم تنها راهِ دیده شدن و نقد شدن نوشته‌اش بوده است. معتقدیم با انتشار متمرکز آثار دراماتیک فرصتی بیشتر برای خواندن و فهمیدن و نقد یکدیگر خواهیم داشت، و اگر خوش شانس باشیم، دسترسی آسان‌تری به آثار نوشته شده‌ی نو فراهم خواهیم آورد. تاسیان می خواهد آینده ای را تصویر کند که در آن، هر مخاطب ادبیات دراماتیک، دست کم در مقیاسی کوچک، بهره ای عمیق برده باشد از آنچه در دورانِ او نوشته شده است، و هر نویسنده، بهره ای عمیق برده باشد از بازخورد آثارش در میان مخاطبان، و در نتیجه بر خاکی حاصلخیز و با ریشه ای عمیق رشد کرده باشد به بالا.